-> kampanokrousia: του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ.κ.Ιερεμία : Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ μᾶς μιλάει γιά τήν θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

Μετάφραση / Translation

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ.κ.Ιερεμία : Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ μᾶς μιλάει γιά τήν θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

1. λίγα λόγια θά σς π, δελφοί χριστιανοί, στό σημερινό γιο Εαγγέλιο, λίγα καί πλ, γιατί δέν χω καί τήν δύναμη νά σς ππερισσότερα. σημερινή Κυριακή πού τήν ξέρουμε ς «Κυριακή τοΤυφλο», μς μιλάει γιά τήν θεότητα τοῦ ἸησοΧριστο. τσι μολόγησε τόν Χριστό τυφλός στό τέλος τοσημερινοΕαγγελίου καί τόν προσκύνησε ς Υό τοΘεο, ς Θεό (9,38). λλά, πιό συγκεκριμένα, τό
σημερινό Εαγγέλιο κηρύττει τόν ησοΧριστό Δημιουργό. τσι εναι, χριστιανοί μου, καί τσι μολογομε τόν ησοΧριστό στό «Πιστεύω» μας, ς «διοτά πάντα γένετο». Καί εαγγελιστής ωάννης, πού ατήν τήν περίοδο κομε περικοπές πό τό γιο Εαγγέλιό του, λέγει στήν ρχή τοΕαγγελίου του γιά τόν ησοΧριστό μας τι «πάντα διΑτοῦ ἐγένετο καί χωρίς Ατοῦ ἐγένετο οδέ ν γέγονεν» (1,3). λλά ποτό σημερινό Εαγγέλιο τοτυφλολέγει τόν Χριστό ς Δημιουργό; κοστε: τυφλός πού θεραπεύτηκε, δελφοί, δέν ταν τυφλός πως λλοι τυφλοί, πού τούς θεράπευσε Χριστός, λλά ταν τυφλός κ γενετς· δηλαδή, δέν εχε καθόλου μάτια. Δέν εχε καθόλου τά ργανα τν ματιν. Ὁ Ἰησος Χριστός, λοιπόν, θεραπεύοντάς τον, τοδημιούργησε πρτα τά ργανα τν ματιν του. Καί πς τά δημιούργησε; πως τό διαβάζουμε στήν Γένεση τι δημιούργησε Θεός τόν πρτο νθρωπο, τόν δάμ. Μέ χμα πό τήν γ(Γεν. 2,7)! τσι καί δῶ ὁ Ἰησος Χριστός «πτυσε χαμαί καί ποίησε πηλόν κ τοπτύσματος καί πέχρισε τόν πηλόν» στήν θέση τν ματιν τοτυφλοκαί τόν στειλε πειτα στήν κολυμβήθρα τοΣιλωάμ νά νιφθεκαί πέκτησε τυφλός τό φς του (9,6.7). Χριστός, χριστιανοί μου, χρησιμοποιήσας τόν σίελό του γιά θεραπεία, δήλωσε μέ ατό τι κάθε τι πού νήκει σΑτόν, καί τό σάλιο Του κόμη, χει θεραπευτική δύναμη! Ατός πηλός μέ τόν σίελο τοΧριστο, ατός θεράπευσε τόν τυφλό καί χι τό τι πγε στήν κολυμβήθρα τοΣιλωάμ καί νίφθηκε. Στήν κολυμβήθρα πήγαιναν πολλοί καί νίπτονταν, χωρίς μως νά ποκτήσουν τήν γεία τους.
2. να δεύτερο σημεο, πού θέλω νά θίξω πό τό σημερινό Εαγγέλιο, γαπητοί, εναι τό σοβαρό θέμα, τό γιατί, δηλαδή, συμβαίνουν στήν ζωή μας θλιβερά συμβάντα, πως τύφλωση τοτυφλοτοΕαγγελίου, γιά παράδειγμα. Τό θέμα εναι πολύ σοβαρό, φοτό ρώτημα θιξαν καί ομαθητές στόν Χριστό. πρχε μως μιά μονομερής ρμηνεία στά χρόνια κενα τι ατία τν παθημάτων εναι κάποια μαρτία, ετε τοῦ ἰδίου τοῦ ἀνθρώπου πού πάσχει ετε τν γονέων του. Γιατό καί ομαθητές ρώτησαν τόν Χριστό: «Ποιός μάρτησε, ατός ογονες του, γιά νά γεννηθετυφλός;» (9,2). λλά ὁ Ἰησος Χριστός μας, δελφοί, δωσε μιά λλη ρμηνεία, μιά θεία ρμηνεία στά παθήματά μας, πού μς τά κάνει γλυκά, νά μήν πῶ ἀκόμη τι μς τά κάνει καί ποθητά. Απαντντας Χριστός στούς μαθητές Του επε τι τύφλωση τοτυφλοδέν εναι οτε πό δικά του, οτε πό τν γονέων του μαρτήματα, λλά γινε γιά νά φανεμέ τήν θεραπεία του δύναμη καί ἡ ἀγαθότητα τοΘεο: «να φανερωθτά ργα τοΘεοῦ ἐν ατ» (9,3)! Καί πραγματικά, πόσοι καί πόσοι, χι μόνο ατοί πού εδαν τότε τό θαμα, λλά καί σέ λα τά μετέπειτα χρόνια δέν θαύμασαν καί δέν δόξασαν τόν ησοΧριστό γιά τό θαμα Του ατό!... μως, δελφοί, τόν γλυκό ατό λόγο τοΧριστο, πού επε στούς μαθητές Του γιά τό πάθημα τοτυφλο, μπορενά τόν πάρει καθένας καί γιά να προσωπικό του πάθημα καί ρρώστια, καί νά σκέπτεται, λοιπόν, τι μέ ατό του τό πάθημα μπορενά δοξάσει τόν Θεό. Νά Τόν δοξάσει μέ τήν πομονή του στήν ρρώστια κάνοντας μιά παράκληση στήν Παναγία κάθε μέρα, πού τήν εχε γιά καιρό γκαταλείψει παίρνοντας καινούργιες ποφάσεις γιά μιά νέα πνευματική ζωή κατά τό θέλημα τοΘεο. Καί μέ λα ατά πραγματικά δοξάζεται Θεός.
3. Πάντως, ς τό γνωρίζουμε, δελφοί, τι πως μς τό λέγει τό σημερινό γιο Εαγγέλιο, ταν ὁ ἄνθρωπος ρχίζει μιά καινούργια ζωή μέ τόν Θεό, ρχίζει καί πολεμική ναντίον του πό τόν διάβολο. δέ διάβολος, γιά νά πετύχει στό ργο του, χρησιμοποιεῖ ὡς ργανά του μερικούς, πού λέγονται – λέγονται μόνο, χωρίς νά εναι –, «νθρωποι τοΘεο», πως, στήν ποχή τοΧριστο, ταν οΦαρισαοι. Ατοί παρίσταναν μόνο τήν εσεβχωρίς νά εναι, καί ργάζονταν γιά τήν δική τους δόξα καί χι γιά τήν δόξα τοΘεο. Ατοί, λοιπόν, σάν θρησκευτικοί γέτες, πρεπε ατοί πρτα νά χαρον γιά τήν θεραπεία τοταλαιπώρου τυφλοῦ ἀνθρώπου, πού τόν βλεπαν κάθε μέρα νά παιτε, λλά ατοί, μέ τίς λανθασμένες ρμηνεες τοΝόμου πού καναν, κατηγοροσαν τόν Χριστό γιά τό θαμα πού κανε. Τέτοια περιστατικά, δελφοί, συμβαίνουν πάντοτε, νθρωποι, δηλαδή, λεγόμενοι τοΘεονά κατηγορον τά θεϊκά ργα. στάση μως τν πραγματικν παιδιν τοΘεοκατά τήν πολεμική τους πό τούς τοιούτους νθρώπους πρέπει νά εναι, πως τοθεραπευθέντος τυφλο. Νά εναι, δηλαδή, σταθερή, δυναμική, καμπτη, θυσιαστική καί μολογιακή πρός τόν ησοΧριστό, γιατί θεραπευθείς τυφλός επε στόν ησοΧριστό: «Πιστεύω, Κύριε, καί προσεκύνησεν Ατ» (9,38).

Μέ πολλές εχές,

Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ.κ. ερεμίας

Δημοφιλείς αναρτήσεις