Συνολικές προβολές σελίδας

test

Μετάφραση / Translation

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Ο κ.Δημήτριος Λυκούδης, Θεολόγος – Φιλόλογος μιλάει στο Λύχνος tv στον Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθο για την Ζωή της Παναγιάς




Η μνήμη της Οσίας και Θεοφόρου μητρός ημών Υπομονής, τελείται τη 13η Μαρτίου και 29η Μαΐου.


   Η Αγία Υπομονή, κατά κόσμον Ελένη Δραγάση, και αργότερα, ως σύζυγος του Μανουήλ Β' Παλαιολόγου, «Ελένη η εν Χριστώ τω Θεώ Aυγούστα και Aυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων η Παλαιολογίνα», ήταν θυγατέρα του Κωνσταντίνου Δραγάση, ενός από τους πολλούς ηγεμόνες - κληρονόμους του μεγάλου Σέρβου Κράλη (=βασιλιά) Στεφάνου Δουσάν. Καταγόταν από βασιλική και ευλογημένη γενιά. Στους προγόνους της συγκαταλέγονται άνθρωποι που Aγίασαν (π.χ. ο Στέφανος Νεμάνια, Σέρβος Βασιλέας και Κτίτορας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους , Όσιος Συμεών ο Μυροβλύτης). Ο Κωνσταντίνος Δραγάσης ανέλαβε την ηγεμονία του σημερινού Βουλγαρικού τμήματος της Βορειο - Ανατολικής Μακεδονίας, στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Αξιού και Στρυμώνος.

Νέο βιβλίο του Δημητρίου Π. Λυκούδη υπό τον τίτλο "Λειτουργικά Ζητήματα", Τόμος Α'



Πρώτα ο Θεός, στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου 2017 κυκλοφορεί το νέο βιβλίο του Δημητρίου Π. Λυκούδη υπό τον τίτλο "Λειτουργικά Ζητήματα", τόμος Α'. Το βιβλίο περιέχει απαντήσεις με απλό και σύντομο τρόπο (συμπεριλαμβανομένων και βιβλιογραφικών αναφορών και παραπομπών ανά απάντηση), σε διάφορα λειτουργικά, νομοκανονικά και εν γένει πνευματικά ζητήματα και θέματα. Αποτελεί ένα χρήσιμο και εύχρηστο εγχειρίδιο ορθοδόξου κατηχήσεως , καθώς μάς οδηγεί στον επανευαγγελισμό και στην ορθόδοξη γνώση/ενημέρωση. Έχει250 σελίδες και, πέρα των μεγάλων βιβλιοπωλείων, θα προμηθεύεται από τον ίδιο τον πονήσαντα. Εύχεσθε, λοιπόν, καλοτάξιδο και αυτό!


Περισσότερες πληροφορίες: 

πατήρ Θεοφάνης Ιωαννίδης 
κιν. 6987311132 
E-mail:  p.theofanis2013@hotmail.com 



Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Άξιοι του οφικίου του Άρχοντα οι δυο Πρόεδροι της Ίμβρου (Α΄ & Β΄ VIDEO)



Απονομή του οφικίου του Άρχοντος από μέρους της Μεγάλης Εκκλησίας και προσωπικώς της Α.Θ.Π., του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, προς τον Αντιπρόεδρο του Συλλόγου Ιμβρίων  κ. Πάρη Ασανάκη και προς τον Προέδρο της Ιμβριακής Ένωσης Μακεδονίας Θράκης  
κ. Παύλο Σταματίδη.
Πρόκειται για ένα γεγονός, το οποίο έρχεται ως Aναγνώριση των θυσιών και του έργου των νέων Αρχόντων, για την ανόρθωση και επιβίωση της Kοινότητας στην Ίμβρο, ιδιαίτερα δε για την επαναλειτουργία των σχολείων.
Συμμετέχοντας στη χαρά των δυο Προέδρων, με τους οποίους είχαμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε στο παρελθόν και να αφουγκραστούμε τις αγωνίες τους για την Ίμβρο, ευχόμαστε το Άξιοι!
Είθε να κρατήσουν άσβεστη την ελπίδα και τα οράματα της Ιμβριακής Kοινότητας.

Οἱ Ἅγιοι Φλῶρος καὶ Λαῦρος οἱ Μάρτυρες 18 Αυγούστου

Ἦταν δίδυμα ἀδέλφια καὶ ἦταν ἄρρηκτα ἑνωμένοι διὰ τῆς θερμῆς πίστεως καὶ ἀγάπης ποὺ εἶχαν πρὸς τὸ Χριστό. Κατάγονταν ἀπὸ τὸ Βυζάντιο καὶ εἶχαν διδαχθεῖ τὸν χριστιανισμὸ καὶ τὴν τέχνη τοῦ λιθοξόου ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πρόκλο (καὶ ὄχι Πάτροκλο, ὅπως λανθασμένα γράφεται ἀπὸ ὁρισμένους Συναξαριστές, καὶ ποὺ ἡ μνήμη του ἔτσι λανθασμένα ἐπαναλαμβάνεται καὶ τὴν 21η Ἰανουαρίου) καὶ Μάξιμο, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν καὶ μαρτυρικὸ θάνατο γιὰ τὸν Χριστό.

Οι Άγιοι έχουν πλήρη την γνώσιν· βλέπουν αφ’ενός μεν την δική τους αμαρτωλότητα, αφ’ ετέρου δε την Αγιότητα και την Χάρι και την αγάπη του Θεού στην οποία συμμετέχουν

Σχετική εικόνα
Γέροντας
Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Ο Άγιος έχει τον Θεόν, ξέρει ότι ανήκει στην μία Εκκλησία, στην Εκκλησία των Αγίων.
 Ξέρει επίσης ότι είναι αμαρτωλός, τέκνο του Αδάμ, αναγεννηθέν υπό του δευτέρου Αδάμ, του Χριστού.
 Αντιθέτως, εμείς οι άνθρωποι πέφτουμε έξω νομίζοντας πως είμαστε Άγιοι, διότι βλέπομε μόνο την μία πλευρά μας, την Χάρι του Θεού· δεν βλέπομε όμως το φύραμα που κουβαλάμε επάνω μας. 
Οι Άγιοι έχουν πλήρη την γνώσιν· βλέπουν αφ’ενός μεν την δική τους αμαρτωλότητα, αφ’ ετέρου δε την Αγιότητα και την Χάρι και την αγάπη του Θεού στην οποία συμμετέχουν.
Οι Άγιοι έχουν επίγνωση του ότι είναι Άγιοι, με την έννοια ότι συμμετέχουν στην ζωή του  Θεού και ζουν την πληρότητα του Θεού, την παρουσία του  Θεού· έχουν όμως την επίγνωση ότι είναι αμαρτωλοί, και αυτό ακριβώς είναι η Αγιότης· δεν ζουν εν τη αμαρτία, ξέρουν όμως ότι αμαρτία υπόκεινται εν τοις μέλεσί των. 
Γι’αυτό καθαίρουν εαυτούς, τους καθιστούν μυρίπνοα δοχεία του Αγίου Πνεύματος· το δε Άγιον Πνεύμα, εφ’ όσον είναι Άγιον, τους αγιάζει, και έτσι έχουν και την παρρησία ενώπιον του Θεού.
Εμείς περιπίπτομε σε εγωισμό, όταν έχομε γνώση της αρετής μας, πρώτον, διότι δεν γνωρίζομε την αμαρτία μας, το τί είμαστε· και δεύτερον, αυτό που είναι το Άγιον Πνεύμα, νομίζομε πως είμαστε εμείς: ότι εγώ είμαι Αγιος, εγώ δεν έχω αυτό, δεν έχω εκείνο, ενώ έχω εκείνη την αρετή, έχω την άλλη. Ο εγωισμός είναι λάθος στην κρίση της νοήσεως. Όποιος νομίζει πως είναι Αγιος, κρίνει κατ’ άνθρωπο, κατά σάρκα, και βγάζει το συμπέρασμα πως είναι Άγιος. Ο αληθινός όμως Άγιος δεν σκέπτεται και δεν κρίνει κατ’ αίσθησιν αλλά κατά Θείαν έμπνευση και φώτιση, οπότε δεν πέφτει έξω. Εντεύθεν και ο Άγιος έχει παρρησία ενώπιον του Θεού· λέγει, “εν ονόματι του Κυρίου Ιησού Χριστού ανάστηθι”, και ο νεκρός ανίσταται. Ταυτόχρονα δε, προσεύχεται ως αμαρτωλός, διότι ξέρει το διπλούν της φύσεως του ανθρώπου, ότι ο άνθρωπος είναι χοϊκός και πνευματικός, είναι ο σαρκωθείς εν αυτώ Χριστός και ο ίδιος, ο γεννηθείς εκ του Αδάμ και της Εύας.
Βεβαίως, μπορεί ο Αγιος να πέσει και η πρώτη πτώσις του είναι η επιστροφή στον εαυτό του, στην φιλαυτία του, στο είναι του, και η δεύτερη πτώσις, η σημαντικώτατη, είναι το σφάλλειν περί την κρίσιν, διότι αυτό είναι η τελείωσις της πτώσεώς του. Η πτώσις δηλαδή άρχεται δια του πρώτου και κορυφούται δια του δευτέρου. Όταν ο Άγιος επιστρέψη στον εαυτό του, έπεσε· τότε ένας αετός γίνεται συντρίμμι, και αν χάση και το άλλο, ψοφίμι. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί να μετανοήσει, αλλά θα χρειασθεί χρόνια κλάματα και οδυρμούς και κυνηγητά του Θεού. Είναι μεγάλο το κακό, πολύ μεγάλο. Το ότι οι αρχαίοι είχαν μία μετάνοια δεν ήταν μικρή υπόθεσις· είχε ένα βαθύτατο νόημα.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
 ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ -Ερμηνεία  στον Άγιο Μάξιμο (σελ.113-114)

Πηγή imverias.blogspot.gr

Πολύτιμες διδαχες Αγίου Παϊσίου του Αγιορειτη

Θρησκεία / Ποιμαντική
Αθανάσιος Ρακοβαλής, Εκπαιδευτικός

Πολύτιμες διδαχές του οσ. Παϊσίου για τη ζωή μέσα στον κόσμο
24 Ιανουαρίου 2015
 – Γέροντα, σήμερα πολλοί νέοι άνθρωποι δεν θέλουν να κάνουν παιδιά γιατί σκέφτονται σε τί είδους κόσμο θα φέρουν το παιδί τους. Μόλυνση από τα χημικά από τα πυρηνικά, ζωή γεμάτη άγχος, άγρια κοινωνία, πόλεμοι… Αν είμαστε κιόλας στον καιρό του Αντίχριστου, σκέφτομαι και εγώ, μήπως δεν αξίζει κανείς να παντρεύεται και να κάνει παιδιά.
— Όχι, Θανάση, δεν είναι έτσι!… Οι χριστιανοί στον καιρό των διωγμών δεν παντρεύονταν; δεν κάναν παιδιά; Και παντρευόντουσαν και παιδιά κάναν! Είχαν την ελπίδα τους στηριγμένη στον Χριστό… όχι στους ανθρώπους.
Είναι ολιγοπιστία αυτός ο λογισμός. Ο Θεός σε μια στιγμή μπορεί να τα διορθώσει όλα. Να σβήσει όλα τα στραβά. Κάνουν οι άνθρωποι σχέδια… έχει και ο Θεός τα δικά Του.
Νάξερες πόσες φορές τύλιξε ο διάβολος τη γη με την ουρά του για να την καταστρέψει… Δεν τον αφήνει ο Θεός… του χαλάει τα σχέδια· και το κακό που πάει να κάνει ο διάβολος, ο Θεός το αξιοποιεί και βγάζει μεγάλο καλό. Μήν ανησυχείς!
— Γέροντα, μέχρι που φτάνει η υποχρέωση που εχει ένας γονιός για τα παιδιά του; Να τα αφήσει κάτι, σκέφτεται. Πόσο κάτι; Ένα, δύο,… τρία σπίτια;
— Ένας γνωστός μου εργοστασιάρχης που είχε πολλά χρήματα, πολυκατοικίες κ.λ.π. τι έκανε; Τα σπούδασε τα παιδιά του, τελείωσαν πανεπιστήμιο, κάναν και μεταπτυχιακά, και τους άφησε από ένα διαμέρισμα. Τα υπόλοιπα τάδωσε στους εργάτες του και σ’ άλλους πούχαν ανάγκη.
Πρώτα απ’ όλα να τους δώσει κανείς καλή, χριστιανική ανατροφή. Αυτό είναι το σπουδαιότερο εφόδιο για τη ζωή τους. Μετά να τα σπουδάσει να μάθουν λίγα γράμματα. Αν θέλουν να προχωρήσουν πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακά, να τα βοηθήσει ή να μάθουν μία τέχνη. Να τα βοηθήσει δηλαδή να βγάζουν το ψωμί τους. Ε! μετά αν έχει την δυνατότητα να τους αφήσει και κάτι… κανένα οικόπεδο, κανένα σπίτι. Νάχουν κι αυτά μια φωλιά!
Είναι και μερικοί γονείς που αδιαφορούν για τα παιδιά τους και τα τρώνε όλα… δεν αφήνουν τίποτα για τα παιδιά τους! Μερικοί μάλιστα αφήνουν μόνο χρέη!… Αυτό είναι πολύ άσχημο.
Όταν ήρθαν οι πρόσφυγες, το 1924, από την Μικρασία, ο πρόεδρος του χωριού κοιτούσε να τους βολέψει όλους. Αυτός να πάρει αυτό το χωράφι, ο άλλος εκείνο το κτήμα κ.λ.π. Τον εαυτό του τον άφησε τελευταίο… δεν τον υπολόγισε.
Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά του, του παραπονέθηκαν: — «Καλά όλους τους βόλεψες… Εμάς δεν μας σκέφτηκες;…» και είχαν δίκιο τα παιδιά… Άλλο νάναι κανείς μόνος του… Αν έχει κανείς οικογένεια πρέπει να σκέφτεται πρώτα την οικογένειά του και μετά τους άλλους που έχουν και αυτοί τους δικούς τους να τους σκεφτούν.
 ***
Στην κατοχή είχε μείνει στην γειτονιά ένα ορφανό. Κανείς δεν το έπαιρνε σπίτι του. Σκεφτόντουσαν διάφορα πράγματα. Κατοχή είναι… τα βολεύω δύσκολα… πως θα το ταΐσω… κ.λ.π.
Ένας πολύτεκνος, είχε δέκα παιδιά, ήταν και φτωχός, μόλις το είδε το κακόμοιρο, το λυπήθηκε!! Το φώναξε σπίτι του και τόχωσε κάτω από τις κουβέρτες μαζί με τ’ άλλα. — «Δέκα έχω… και ένα αυτό ένδεκα!!» σκέφτηκε «έχει ο Θεός»…
Γέλασε ο γέροντας χαρούμενος και ευτυχισμένος και συνέχισε.
— Βλέπεις ο πολύτεκνος είχε πλούσια καρδιά… κι ας ήταν φτωχός… γι’ αυτό είχε και πλούσια την βοήθεια του Θεού.
 ***
— Γέροντα, είναι μερικά ζευγάρια που ενώ θέλουν, δεν μπορούν να κάνουν παιδιά. Γιατί συμβαίνει αυτό;
— Για να βολεύεται και κανένα ορφανό. Κάποιοι μόλις πήραν ένα ορφανό… τους έδωσε και ο Θεός ένα δικό τους μετά!
  ***
Όταν γυρίζει κανείς από την δουλειά και είναι νευριασμένος η αγχωμένος καλύτερα είναι να πάει μια βόλτα σ’ ένα πάρκο για είκοσι λεπτά και να γυρίσει στο σπίτι του ήρεμος και με χαμόγελο, και ας πάει καθυστερημένος.
  ***
Μια φορά ήρθε εδώ ένας πολύ στεναχωρημένος. Δεν τα πήγαινε καλά με την γυναίκα του. Τόσο δεν ήθελε να δεί ο ένας τον άλλο, που ούτε στο τραπέζι κάθονταν μαζί να φάνε. Αφού τα παιδάκια τους, είχαν τέσσερα, έψαχναν τις τσέπες τους, μήπως έφερε τίποτα από έξω η μάννα για να φάνε.
Δηλαδή πήγαιναν για χωρισμό. Πήγαινε αυτός και στους πνευματικούς και του έλεγαν: «Υπομονή, μεγάλο σταυρό σηκώνεις». Εμένα δεν μου άρεζε αυτό.
— Για βάστα, του λέω, όταν παντρευτήκατε, αγαπιόσασταν;
— Ναι! Πολύ! Τη λάτρευα περισσότερο και από το Θεό, μου λέει.
(Άκου να δεις! Περισσότερο από το Θεό! Μου έκανε άσχημη εντύπωση).
— Εγώ, μου λέει, όταν ήταν να παντρευτώ ζήτησα από τον Θεό, να είναι όμορφη, να είναι πλούσια, να είναι και μορφωμένη. Πράγματι μου τα έδωσε ο Θεός.
Έτσι μου είπε! Και ήταν αυτός όλη την ώρα με το sex! τόσο πολύ κόντευε να χάσει την ψυχή του! Κινδύνευε! Πήρε λοιπόν και ο Θεός τη Χάρη Του από τη γυναίκα του για να τον σώσει.
Του λέω:
— Τι μεγάλο σταυρό σηκώνεις κ.λ.π.; Εσύ είσαι φταίχτης! Για τα πάθη δουλεύεις και γίνεται προσπάθεια να διορθωθείς από τα πάθη σου!
  ***
Ο π. Παΐσιος μου είπε:
—…Τον δίκαιο άνθρωπο, τον πράο, όλοι προσπαθούν να τον σπρώξουν στην χειρότερη θέση, να τον αδικήσουν, να τον βάλουν στον πάτο, αλλά όσο οι άνθρωποι τον σπρώχνουν προς τα κάτω τόσο ο Θεός τον ανεβάζει, να, σαν τον φελλό!! όσο τον σπρώχνεις στον πάτο τόσο το νερό τον ανεβάζει προς τα πάνω. Να ένα αληθινό περιστατικό, μου το είπε ο ίδιος ο άνθρωπος: «Πέθανε ο πατέρας και πήγαν τα αδέρφια να χωρίσουν τα χωράφια. Όταν είδα τα μεγάλα μου αδέλφια να φωνάζουν, έτοιμοι να αρπαχτούν, εγώ, μικρότερος, τι να πώ, ό,τι μου δώσουν, είπα. Μου έδωσαν κάτι χωράφια όλο άμμο. Δεν καλλιεργούσες τίποτα. Δεν μπορούσα να ζήσω με αυτά. Αναγκάσθηκα να φύγω στην Γερμανία, για να δουλέψω, να ζήσω την οικογένειά μου. Όταν γύρισα μετά από πολλά χρόνια τι βρήκα; Από την μια και την άλλη μεριά του χωραφιού είχαν χτίσει δύο μεγάλα ξενοδοχεία. Και τα δύο ζητούσαν να αγοράσουν το χωράφι. Έτσι η τιμή ανέβηκε στα ύψη.
Πήρα εκατοντάδες εκατομμύρια!! Είπα γέροντα να δώσω τα μισά ελεημοσύνη και ήρθα να μου πείτε που να τα δώσω». — «Δώσε πρώτα στα αδέλφια σου, για να μην τα κακοκαρδίσης και τα υπόλοιπα κάνε τα ό,τι θέλεις, έτσι του είπα Θανάση, για να μην έχουν μνησικακία μεταξύ τους.
 ***
Ο ταπεινός άνθρωπος είναι συνήθως πολυμαθής, ενώ ο εγωιστής, επειδή δεν ταπεινώνεται να ρωτήσει, δεν έχει γνώσεις.
  ***
Πρέπει να απλοποιήσουμε την ζωή μας. Η πολυτέλεια κουράζει. Είναι μερικοί που συνέχεια θέλουν να αλλάζουν έπιπλα κ.λ.π. Τρέχουν μετά να βγάλουν περισσότερα χρήματα και έτσι γεμίζουν άγχος.

Πηγες: pemptousia.gr
 Αθανάσιος Ρακοβαλής «Ο πατήρ Παΐσιος μου είπε…», εκδόσεις «Μέλισσα», Θεσσαλονίκη 1998


Ο Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου Προπαν (Καλαμάκι) Πηλίου Τα Oράματα της Eύρεσης του Σκηνώματος από τον Εφημέριο του Ναού πατρός Ηλία Φούκη

Ιστορία του Ναού Αγίου  Αθανασίου Προπαν (Καλαμάκι) Πηλίου  και εύρεση του σκηνώματος Ιερομόναχου Γρηγορίου του Προπαντιώτη

Ο Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου Προπαν (Καλαμάκι) Πηλίου χτίστηκε το 1737 μ.Χ. από Αγιορείτες Μοναχούς, Τον Ιερομόναχο Γρηγόριο τον Προπαντιώτη και την συνοδεία του Ιακώβου Ιεροδιακόνου ,Γερμανού Μοναχού και Γερασίμου. Το 1874 λόγω πυρκαγιάς ο Ναός καταστράφηκε .
Έγινε επισκευή το 1934 μ.Χ. από τον Ευεργέτη Κύριο Σκληθριώτη κάτοικο του Χωριού Προπαν {Καλαμάκι} και πήρε εσωτερικά την μορφή του έως και σήμερον . Το Κεντρικό Τέμπλο του Ναού αντικατάστηθηκε το 1889 μ.Χ. από κάτοικους της Αλεξάνδρειας.

Τα Oράματα της Eύρεσης του Σκηνώματος από τον Εφημέριο του Ναού πατρός Ηλία Φούκη

Δυο Συγκλονιστικά Oράματα διηγιέται για πρώτη φορά διαδικτυακά στον Διαχειριστή του blog www.kampanokrousia.blogspot.com Αλέξανδρο Μπαξεβάνη ο Εφημέριος του Ναού Πατήρ Ηλίας Φούκης. Συγκινημένος  είπε ότι <<είκοσι { 20} περίπου κληρικοί έχουν περάσει από το Ναό αλλά κανείς δεν είδε το όραμα που είδα. Τοποθετήθηκα τον Μάρτιο 2016 ως Εφημέριος του Ναού ξεκινώντας τον μακράν δρόμο της διακονίας μου ,γιατί πρέπει όχι μόνο να υμνούμε τον Θεό αλλά

Αποφάσεις Αγίας και Ιεράς Συνόδου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων (2αν / 15ην μηνός Αὐγούστου 2017)


Αποτέλεσμα εικόνας για Πατριάρχης Ιεροσολύμων


Τήν Τρίτην, 2αν / 15ην μηνός Αὐγούστου 2017, Συνελθοῦσα ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ὑπό τήν Προεδρείαν τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων  κ.κ. Θεοφίλου, ἐπελήφθη θεμάτων τοῦ Πατριαρχείου καί ἀπεφάσισεν ἐπίσης:

Τόν Διορισμόν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Καλλίστου ὡς Ηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πραιτωρίου – Φυλακῆς τοῦ Χριστοῦ καί ὡς Εφημερίου Γεθσημανῆς – Θεομητορικοῦ Μνήματος.
Τόν Διορισμόν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ματθαίου, Δραγουμανεύοντος, ὡς Ηγουμένου τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Χαραλάμπους.
Τόν Διορισμόν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Παρθενίου ὡς Εφημερίου τοῦ Μοναστηριακοῦ Ναοῦ Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης.
Τήν εἰς Διάκονον καί ἀκολούθως τήν εἰς Ἱερέα χειροτονίαν τοῦ κ. Ἠλία Ζόρομπ διά τήν Διακονίαν αὐτοῦ εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξον Ἀραβόφωνον Κοινότητα τῆς Μπετζάλλας.