-> kampanokrousia: Του Γεωργίου Δρεστηλιάρη Κήρυγμα του Ασώτου

Μετάφραση / Translation

Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Του Γεωργίου Δρεστηλιάρη Κήρυγμα του Ασώτου

Αδελφοί μου ένας πατέρας είχε δυο υιούς (εδώ ο πατέρας συμβολίζει τον θεό). Ο μικρότερος ζήτησε από το πατέρα του, το μερίδιο της περιουσίας που του αναλογούσε.
Αφού το πήρε, έφυγε και πήγε σε μέρος μακρινό όπου κατασπατάλησε την περιουσία «ζων ασώτως». (Λκ ιε 12) ,ως που του τέλειωσαν όλα τα χρήματα, τότε έπεσε λιμός στο μέρος εκείνο και ο νέος έγινε δούλος, βοσκός για χοίρους και δεν είχε ούτε να φάει, ούτε του έδινε κανείς κάτι, έτσι αναγκάστηκε να τρώει από τα ξυλοκέρατα, τη τροφή των χοίρων.
Άρχισε να σκέπτεται πόσοι μισθωτοί του πατέρα του έχουν να φάνε, ενώ αυτός δεν έχει τίποτα πλέον, κινδυνεύοντας να πεθάνει από την πεινά. Το πρώτο βήμα της μετάνοιας, η συναίσθηση της αμαρτίας.
Αποφασίζει να γυρίσει πίσω στον πατέρα του, να τον παρακαλέσει, να του δώσει δουλεία. Έτσι  ερχόμενος προς το σπίτι του, από μακριά τον είδε ο πατέρας του, τον λυπήθηκε και έτρεξε να τον προϋπαντήσει, έπεσε στην αγκαλιά του και τον φίλησε με στοργή. Παρά τη στοργή του πατέρα, ο υιός έκανε την εξής εξομολόγηση: «πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιων σου, και ουκέτι ειμί άξιος κληθήναι υιός σου». (Λκ ιε 21)
Ο πατέρας είπε στους δούλους να φέρουν την καλύτερη φορεσιά για να τον ντύσουν, να του βάλουν δαχτυλίδι στο χέρι του, να του δώσουν ωραία υποδήματα για να βάλει στα πόδια του και να σφάξουν τον μόσχο τον σιτευτό, και αφού φάμε, ας χαρούμε και ας διασκεδάσουμε  με τραγούδια και χορούς. Διότι ο υιός μου αυτός ήταν νεκρός και ξανά ζωντάνεψε, ήταν χαμένος και ευρέθει. Έτσι άρχισαν τότε όλοι να ευφραίνονται.
Ο μεγαλύτερος υιός που ήταν στα χωράφια, καθώς ερχόταν άκουσε όργανα και χορούς και ρώτησε έναν υπηρέτη τι γιορτάζουν και εκείνος του είπε ότι ο αδελφός σου γύρισε και ο πατέρας σου έσφαξε τον μόσχο το σιτευτό γιατί επέστρεψε πάλι υγιής. Έτσι θύμωσε και δεν ήθελε να μπει στο σπίτι. Τότε βγήκε έξω ο πατέρας του για να τον παρακαλέσει να μπει και να χαρεί για τον αδελφό του, ο γιος του τότε του λέει  πατέρα δουλεύω τόσα χρόνια για σένα και ποτέ εντολή σου δεν παράκουσα, ποτέ σου δεν μου έδωσες ούτε ένα πρόβατο να φάω με τους φίλους μου. Ενώ τώρα που γύρισε ο υιός σου, που σπατάλησε την περιουσία σου με πόρνες και ασωτίες, εσύ γι’αυτον  έσφαξες τον μόσχο το σιτευτό.
Εδώ ο μεγαλύτερος υιός μεταχειρίζεται την αλαζονική γλωσσά των Φαρισαίων, περιφρονούσαν τους αμαρτωλούς και νόμιζαν ότι μόνο αυτοί ως δίκαιοι είχαν δικαιώματα επί της αγάπης του θεού. Θυμηθείτε την παραβολή του Τελώνου και Φαρισαίου, που ο Φαρισαίος κατέκρινε τον Τελώνη «και ούτος ο Τελώνης». (Λκ ιη 11)
Ο πατέρας του απάντησε, εσύ είσαι πάντοτε μαζί μου, όλα όσα έχω δικά σου είναι. Έπρεπε και εσύ να ευφρανθείς και να χαρείς με την επιστροφή του αδελφού σου, διότι ο αδελφός σου ήταν νεκρός και αναστήθηκε, χαμένος και ευρέθει.
Την παραβολή του Ασώτου την βλέπουμε στην πράξη και με την Οσία Μαρία την Αιγύπτια η οποία όπως ο Άσωτος έζησε μέσα στην ασωτία σπαταλώντας την περιουσία του πατέρα του. Έτσι και η Οσία Μαρία έζησε μια ζωή με ασωτίες, ήταν πόρνη και όμως κατάφερε να κερδίσει την βασιλεία των ουρανών με την μετάνοια, κατάφερε να φτάσει σε μεγάλα μετρά αγιότητας εν ζωή. Μια γυναίκα πόρνη, μια γυναίκα αμαρτωλή και όμως με την αληθινή μετάνοια άλλαξε ζωή και το σώμα της έγινε ναός του Άγιου Πνεύματος με χαρίσματα πολλά. Απέκτησε  το χάρισμα της διορατικότητας, όταν προσευχόταν ίπταται στον αέρα , βλέποντας την ο Αββάς Ζωσιμάς νόμιζε ότι έβλεπε κάποιο άυλο πνεύμα αλλά εκείνη του είπε ότι είναι αμαρτωλή γυναίκα.
Η Αγιά μας εκκλησία , μας θυμίζει την μετάνοια στην αρχή του τριωδίου με την παραβολή του ασώτου και προς το τέλος της μεγάλης σαρακοστής την Ε’ Κυριακή των νηστειών με τον βίο της Οσίας Μαρίας της Αιγύπτιας.
Γι’αυτό αδελφοί μου να έχουμε μετάνοια και πιστή για να κερδίσουμε την αιωνία βασιλεία του θεού. Αμήν.
Γραφή Γεώργιος Δρεστηλιάρης Θεολόγος
Πηγή kampanokrousia.blogspot.gr