-> kampanokrousia: Συγχαρητήριο γράμμα του Οικουμενικού Πατριάρχου προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος για την επέτειο συμπληρώσεως δέκα ετών από την εκλογή του

Μετάφραση / Translation

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

Συγχαρητήριο γράμμα του Οικουμενικού Πατριάρχου προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος για την επέτειο συμπληρώσεως δέκα ετών από την εκλογή του

Αποτέλεσμα εικόνας για βαρθολομαιος και ιερωνυμοςΜακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Ἱερώνυμε, τήν Ὑμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.
Ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης, κληθεῖσα ὑπό τῆς Χάριτος τοῦ Κυρίου, κατά Φεβρουάριον τοῦ ἔτους 2008, ἐπί τό πηδάλιον τῆς ἀδελφῆς
Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, συνεπλήρωσεν ἤδη δεκαετίαν ὅλην πολυκάρπου ἐκκλησιαστικῆς διακονίας καί εὐρυτέρας πολυσχιδοῦς προσφορᾶς πρός τόν αὐτόθι φιλόχριστον λαόν καί τόν ὅλον θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιτελέσασα ἀξιάγαστον ἔργον, ὅπερ ἀναγνωρίζεται καί τιμᾶται ὄχι μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλά ἐν τῷ Ὀρθοδόξῳ καί τῷ λοιπῷ χριστιανικῷ κόσμῳ καί γενικώτερον.
Ἀπό τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἀναρρήσεως Ὑμῶν εἰς τόν Ἀρχιεπισκοπικόν Θρόνον τῶν Ἀθηνῶν, ἐξετιμήθη τό φιλάνθρωπον καί φιλοπρόοδον πνεῦμα Ὑμῶν, ἡ ἀφιέρωσις εἰς τήν πολύπλευρον διακονίαν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, καθώς καί ἡ ἁπλότης τοῦ τόπου καί τοῦ τρόπου τοῦ βίου, χαρακτηριστικόν χριστοπρεποῦς ἱερωσύνης, ἡ ὁποία, ὡς ἐλέχθη προσφυῶς, «γνωρίζεται ὡς θυσία καί οὐδέποτε ὡς ἄνεσις».
Αὐτό τό πνεῦμα ἐξέφραζον καί αἱ προσπάθειαι τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος διά τήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας, διά τήν προώθησιν τῶν θεολογικῶν διαλόγων, τῆς καταλλαγῆς καί τῆς εἰρήνης, αἱ εὔστοχοι εἰσηγήσεις Ὑμῶν κατά τάς Συνάξεις τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων, πρός ἀντιμετώπισιν καιρίων πανορθοδόξων καί διαχριστιανικῶν ζητημάτων, καθώς καί ἡ ἐνεργός συμμετοχή Ὑμῶν εἰς τάς ἐργασίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἀξιομνημόνευτος καί ἐξόχως ἐπαινετέα εἶναι ἡ συμβολή Ὑμῶν εἰς τήν προώθησιν τοῦ «πολιτισμοῦ τῆς ἀλληλεγγύης» καί τῆς διακονίας τῶν ἐνδεῶν. Ὁ λόγος τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος ἦτο καί παραμένει λόγος ἀδελφοσύνης.
Ἐτείνατε διαρκῶς εὐήκοον οὖς εἰς τά αἰτήματα τῶν «κοπιώντων καί πεφορτισμένων», τῶν θυμάτων τῆς βίας καί τῆς ἀδικίας, τείνετε φιλάνθρωπον χεῖρα βοηθείας εἰς τούς πρόσφυγας καί τούς μετανάστας.
Ἡ ἀπό κοινοῦ συνάντησις τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος μετά τοῦ ἀδελφοῦ Προκαθημένου τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης Πάπα Φραγκίσκου καί ἡμῶν ἐν Λέσβῳ, κατ᾿ Ἀπρίλιον τοῦ 2016, ἀποτελεῖ ἕν εἰσέτι ὁρατόν σημεῖον τῆς εὐαισθήτου Ὑμῶν καρδίας διά τόν ἐμπερίστατον συνάνθρωπον. 
Εἰς τό πεδίον τῆς ἐμπράκτου ἀλληλεγγύης δοκιμάζεται σήμερον πολλαπλῶς ἡ γνησιότης τῆς πίστεως εἰς τόν Χριστόν, Ὅστις ἐκάλεσεν ἡμᾶς νά ἀναδεικνυώμεθα «πλησίον» εἰς τούς ἐν ἀνάγκαις καί ἐν κινδύνοις.
Εἶναι ἀδιανόητον, ὁ ἀγαπῶν τόν Θεόν νά ἀδιαφορῇ διά τόν ἄνθρωπον, τόν «ἠγαπημένον τοῦ Θεοῦ». Εἰς τήν παράδοσιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ διακονία τοῦ πλησίον εἶναι οὐσιαστικόν στοιχεῖον καί κεντρική διάστασις τῆς εὐχαριστιακῆς ταυτότητος τῆς Ἐκκλησίας.
Ηὐλογήθημεν ὑπό τοῦ μεγαλοδώρου Θεοῦ, τιμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, νά εἴμεθα κληρονόμοι ζωτικῶν ἀληθειῶν.
Φυλάσσομεν τήν εὐλογημένην αὐτήν παρακαταθήκην, τήν ὁποίαν συγκροτοῦν οἱ Ἅγιοι καί οἱ Μάρτυρες τῆς πίστεως, ἡ λει-τουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ναοί καί τά ἱερά προσκυνήματά μας, ὁ ἀσκητισμός καί ὁ μοναχισμός, τό θαῦμα τῆς θεολογίας, ἡ σταυροαναστάσιμος βιοτή τῶν πιστῶν, ὁ ἄσβεστος πόθος τῆς αἰωνιότητος. Ἡ πιστότης εἰς αὐτήν τήν παράδοσιν ἀληθείας καί ἐνθέου ἐλευθερίας δέν καθιστᾷ τήν Ἐκκλησίαν ἐσωστρεφῆ, ἀκοσμικήν καί ἀδιάφορον διά τάς περιπετείας τοῦ ἀνθρώπου.
Τό δέ ἐνδιαφέρον διά τήν ἱστορίαν καί ἡ ἐκκλησιαστική μαρτυρία ἔναντι τῶν προκλήσεων τῶν καιρῶν δέν ὁδηγεῖ εἰς ἐκκοσμίκευσιν τῆς Ἐκκλησίας. Εἰς τό σημεῖον αὐτό, Μακαριώτατε, ἔχομεν κοινούς προβληματισμούς καί κοινάς εὐαισθησίας.
Ἐπί πᾶσι τούτοις, ἀδελφικῶς καί ὁλοκαρδίως συγχαίροντες τῇ Ὑμετέρᾳ προσφιλεστάτῃ ἡμῖν Μακαριότητι, εὐχόμεθα ὅπως ὁ Κύριος χαρίζηται Αὐτῇ ἀκλόνητον ὑγιείαν καί μακροημέρευσιν, ὥστε νά συνεχίσητε ἐπί πολύν ἔτι χρόνον τό φιλόθεον καί φιλάνθρωπον ἐκκλησιαστικόν ἔργον Ὑμῶν, ἐπ᾽ ἀγαθῷ τοῦ πληρώματος τῆς καθ᾿ Ἑλλάδα Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν γένει, ἀλλά καί τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τῆς πάντοτε ἐν ἀγαθῷ πνεύματι καί ἀγαπώσῃ καρδίᾳ προσβλεπούσης πρός τήν ἀδελφήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, καί ἐπιθυμούσης τήν συμπόρευσιν μετ᾽ αὐτῆς ἐν πᾶσιν, ἐπί τῷ κοινῷ ἀγαθῷ.
Περιπτυσσόμενοι καί αὖθις ἀδελφικῷ ἐν Κυρίῳ φιλήματι ἀπό τοῦ Ἱεροῦ τῆς Ὀρθοδοξίας Κέντρου τήν Ὑμετέραν Ἀγάπην, γηθοσύνως δέ συνεορτάζοντες μετ᾽ Αὐτῆς καί νοερῶς μετέχοντες εἰς τήν χαρμόσυνον ταύτην ἐπέτειον, διατελοῦμεν μετά βαθείας ἀδελφικῆς ἀγάπης, ἐξαιρέτου τιμῆς καί ἐγκαρδίων συγχαρητηρίων προσρήσεων.
βιη´ Φεβρουαρίου ζ´
Τῆς Ὑμετέρας σεβασμίας Μακαριότητος
ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός

Facebook σχόλιο

Δημοφιλείς αναρτήσεις