-> kampanokrousia: Του Γεωργίου Δρεστηλιάρη Κήρυγμα για την Μνήμη της Όσιας Μαρία της Αιγύπτιας

Μετάφραση / Translation

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

Του Γεωργίου Δρεστηλιάρη Κήρυγμα για την Μνήμη της Όσιας Μαρία της Αιγύπτιας

Αδελφοί μου, σήμερα Ε’ Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία μας τιμά την Οσία Μαρία την Αιγύπτια (527-565 μ.Χ.), η οποία έζησε στα χρόνια του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Από τα δώδεκα της χρόνια ξεκίνησε μια ζωή ασωτίας. Είχε ασυγκράτητο και αχόρταγο πάθος για τη σάρκα. Ζούσε έτσι την ζωή της δεν έπαιρνε χρήματα, απλώς ικανοποιούσε το πάθος της αυτό. Κάποια στιγμή ακλούθησε τους προσκυνητές που πήγαιναν στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό, πράγμα που
έκανε όχι για να προσκυνήσει αλλά για να έχει πολλούς εραστές. Περιγράφει η ίδια ρεαλιστικά και τον τρόπο που επιβιβάστηκε στο πλοίο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδίου της δεν υπήρχε είδος ασέλγειας, του οποίου δεν έγινε δάσκαλος σε εκείνους τους ταλαίπωρους ταξιδιώτες. Και η ίδια εξέφρασε την απορία της , γιατί η γη δεν άνοιξε το στόμα της και δεν την κατέβασε στον Άδη, αφού είχε παγιδεύσει τόσες ψυχές.
Αισθάνθηκε βαθιά μετάνοια από ένα θαυματουργικό γεγονός. Ενώ έμπαινε στο ναό για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, κάποια δύναμη την εμπόδισε να προχωρήσει. Στην συνεχεία στάθηκε μπροστά σε μια εικόνα της Παναγίας, έδειξε μεγάλη μετάνοια και ζήτησε την βοήθεια της. Με την βοήθεια της Θεοτόκου πήγε και προσκύνησε τον Τίμιο Σταυρό. έπειτα, αφού ευχαρίστησε την Παναγία, άκουσε φωνή που την προέτρεπε να πορευθεί στην έρημο πέραν του Ιορδάνου. Αμέσως ζήτησε την συνδρομή και την προστασία της Θεοτόκου και πήρε τον δρόμο της προς την έρημο, αφού προηγούμενος πέρασε από την Ιερά Μονή του Βαπτιστού Ιορδανή ποταμού και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Στην έρημο έζησε σαράντα επτά χρόνια, χωρίς ποτέ να συναντήσει άνθρωπο.
Τα πρώτα δεκαεπτά χρόνια στην έρημο, πάλεψε πολύ σκληρά για να νικήσει επιθυμίες, λογισμούς, φαγητών, ποτών, πορνικών ασμάτων. Όταν ερχόταν  κάποιος λογισμός μέσα της έπεφτε στη γη με δάκρυα στα μάτια και δεν σηκωνόταν έως ότου ηρεμήσει . Συνεχώς προσευχόταν στη Παναγία, την οποία είχε εγγυήτρια της ζωής και της μετανοίας, τα ρούχα της σχίστηκαν και από τότε παρέμεινε γυμνή. Καιγόταν από το καύσωνα και έτρεμε από τον παγετό. Ύστερα από σκληρό αγώνα, με τη χάρη του Θεού και την συνεχή προστασία της Παναγίας, ελευθερώθηκε από τους λογισμούς και τις επιθυμίες. Μεταμορφώθηκε το λογιστικό και παθητικό μέρος της ψυχής της, και εθεόθηκε το σώμα της.
Λόγο της μεγάλης πνευματικής της κατάστασης, έλαβε από τον Θεό το διορατικό χάρισμα. Ήταν γυμνή αλλά το σώμα της υπερέβη κάθε ανάγκη της φύσεως. Στην περίπτωση της όπως και σε άλλες περιπτώσεις Αγίων , παρατηρούμε ότι αναστέλλονται οι ενέργειες του σώματος. Αυτή η αναστολή των σωματικών ενεργειών οφειλόταν στο ότι η ψυχή της δεχόταν την ενεργεία του Τριαδικού Θεού και αυτή η Θεια Ενεργεία διαπορθμευόταν και στο σώμα της.
Προς το τέλος της ζωής της έτυχε να συναντήσει κάποιον ερημίτη, που λεγόταν Ζωσιμάς. Όταν είδε ο Άγιος Ζωσιμάς την Οσία να προσεύχεται είχε ανυψωθεί ένας πήχης πάνω από την γη και προσευχόταν αιωρούμενη στον αέρα, τότε φοβήθηκε μήπως είναι κάποιο πνεύμα και υποκρίνεται ότι προσεύχεται. Όταν τελείωσε η Αγία πλησίασε τον Άγιο και του είπε «γιατί Αββα, σε ταράζουν οι λογισμοί. Δεν είμαι πνεύμα πονηρό, είμαι αμαρτωλή γυναίκα αλλά είμαι οχυρωμένη με το Άγιο Βάπτισμα και δεν είμαι πνεύμα αλλά γη και στάχτη». Του διηγήθηκε όλη της την ζωή, τον παρακαλέσει να της φέρει τα Άχραντα Μυστήρια για να μεταλάβει. Εκείνος το έκανε την επομένη χρόνια, την Μ. Πέμπτη. Αλλά τον άλλον χρόνο, πάλι γυρνώντας ο Άγιος Ζωσιμάς την βρήκε νεκρή, ξαπλωμένη στη γη και κοντά της ένα γράμμα που έγραφε « Αββά Ζωσιμά, θάψον ώδε το σώμα της άθλιας Μαρίας. Απέθανον την αυτήν ημέραν καθ’ην κοινώνησα των Αχράντων Μυστηρίων. Εύχου υπέρ εμού». Αφού την έψαλε και την έκλαψε, την έθαψε με την βοήθεια ενός λιονταριού.
Είδαμε ότι η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει την μετάνοια δυο φορές την περίοδο αυτή, μια στην αρχή του Τριωδίου, με την παραβολή του Ασώτου και η δεύτερη Ε’ Κυριακή των Νηστειών τιμώντας την μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγύπτιας.
Όπως και ο Άσωτος έτσι και η Αγία έζησε με ασωτίες, κατασπατάλησε όλη του την περιουσία με πόρνες και άφρενα γλέντια, το ίδιο έκανε και η Οσία, έζησε μια ζωή μέσα στην ακολασία, αμαύρωσε το σώμα της, που είναι Ναός του Άγιου Πνεύματος. Και όμως ο Άσωτος είπε «Πάτερ, ήμαρτον  εις τον ουρανόν και ενώπιον σου ουκέτι ειμί άξιος κληθήναι υιός σου». (Λουκ. ιε 18, 19) Αυτή είναι η αληθινή μετάνοια του ανθρώπου προς τον Θεό. Έτσι και η Αγία όταν την εμπόδισε η δύναμη του θεού να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, κατάλαβε το λάθος των πράξεων της και μετανόησε πραγματικά προσευχόμενη στην Παναγία. Ας μετανοήσουμε πραγματικά και αληθινά και εμείς. Αμήν.
Γραφή Γεώργιος Δρεστηλιάρης Θεολόγος
Πηγή kampanokrousia.blogspot.gr